Sootjevisch Thuisdag, 8 maart 2020

aanzet Poster thuisdag 2020 kopie

Op zondag, 8 maart 2020 hebben we vanaf 13.00 uur in Dorpshuis Swanla in Zevenhuizen onze 23e Sootjevisch Thuisdag gevierd.

 

Doordat we in dezelfde week geconfronteerd werden met de ‘intelligente lockdown’ als gevolg van de Corona-uitbraak en we per direct ‘op slot gingen’ is er op deze website achterstand ontstaan in het bijhouden van de actuele informatie.

 

We zijn sinds half september weer begonnen met onze wekelijkse repetities en het bijwerken van de website heeft ook weer onze aandacht. We streven ernaar deze zo snel mogelijk actueel te hebben.

 

Combo-Bas-Praat

Het is de laatste tijd betrekkelijk rustig in onze vereniging, en dat is wel normaal zo in het najaar en de winter. Dat geeft ons – met hulp van Madeleine en Anne – in ieder geval de gelegenheid ons goed voor te bereiden op de ViswijvenThuisDag  (VTD) op 8 maart aanstaande.

Ons laatste officiële optreden was in Nieuwerkerk op 9 januari, voor de plaatselijke afdeling van Vrouwen van Nu. Op zich best een vreemd optreden, want  – zo werd verteld –  de afdeling Nieuwerkerk van Vrouwen van Nu hield er mee op, en de reden was: Er kon geen nieuw bestuur worden gevormd.

Dat gaf ons een beetje het idee naar een bijzondere afscheidsbijeenkomst te gaan, en omdat  je daar op latere leeftijd vaker tegenaan loopt, wisten we niet wat we moesten verwachten. Een begrafenisstemming??? Of juist een uitbundig potverteren??? En hoe moest onze speellijst er dan uitzien??? Moesten liedjes over “afscheid nemen” wel of juist niet opgenomen worden in de setlist, en zo ja, in welk deel van het programma???

Nou, ja, omdat niemand de antwoorden wist zijn  we er maar met een redelijk neutraal programma op af gestapt, en dat bleek toch de juiste instelling.

We hebben er best een gezellige middag van gemaakt met een ouderwetse rustige “Farewell” als slotlied.

Voor Teuna was het nog best een bijzondere middag, alleen al vanwege de ontmoetingen met oude klasgenoten van haar toenmalig lagere school in Nieuwerkerk.

Natuurlijk hebben we nog in  het vorige jaar ons gebruikelijke uiterst gezellige kerstetentje gevierd in Swanla. Dat was prima verzorgd. Lof voor ons  clubje en ons dorpshuis.

Met de minimusical gaat het steeds beter. Het gaat ergens op lijken, zeg maar. Nee, sterker…, het wordt steeds leuker. 8 Maart aanstaande!! Kom dat zien, kom dat zien!!!

Maar nu moet ik u toch eerst iets hééél serieus vertellen. Een aantal weken terug stond ik ‘s morgens op met een vervelende rugpijn. In de loop van de dag verbeterde dat enigszins, maar het hinderde me toch wel dusdanig, dat ik bedacht, dat het ’s avonds misschien niet zou lukken om Bas te sjouwen en te bedienen, en dat het daarom misschien wel slim was om de ukelele mee te nemen. Had ik toch wat om handen en kon ik erbij blijven zitten, nietwaar?

Bij aankomst in het dorpshuis was er hulp om Bas even uit de instrumentenkast te halen en naar de oefenruimte in de theaterzaal te brengen.

Daar zouden we Bas uit zijn hoes halen, maar al doende voelde ik al wat vreemds. Bas zijn hals leek scheef te staan. Bij verdere inspectie bleek, dat de hals van Bas was losgescheurd en door de spanning op de snaren schuin naar voren  was getrokken. Het achterblad was over een lengte van tientallen centimeters losgescheurd evenals het voorblad, waarin boven dien een scheur was ontstaan.

Wat een schrik!!! Bas die al over de 100 is, en die een nekhernia oploopt, een nekwervel breekt……???

Hoe moet dat aflopen, met de ViswijvenThuisDag in het vooruitzicht???

Marian, die op die avond bardienst had, wilde wel even wat foto’s maken op haar mobieltje, en die naar mij doormailen en gelijktijdig Fred – de beheerder – inlichten.

Daarna hebben we Bas maar weer ingepakt en teruggezet in de instrumentenkast, en later op de avond met Fred besproken, dat we het voorval beiden zouden melden aan onze verzekeringsagent/werkgever. Het was duidelijk, dat de “dader(s)” op het kerkhof te zoeken zou(den) zijn.

Om een lang verhaal kort te houden: Bas is aan zijn herstel bezig op kosten van de “verzekering”. Intussen speel ik op een leenbas desnoods tot na 8 maart a.s.

Hij – die leenbas dus – klinkt prima, hoor. Kom maar luisteren op de 8ste.

Wimmes, 2 maart 2020

 

 

 

 

 

 

 

ComboBasPraat3

ComboBasPraat3

Over kerstkleding, het kerstmenu en nog wat.

Nee hoor, het was echt niet zo lang geleden, dat wij ons laatste stukje schreven, en de tijd vliegt, dus daarom nu, na ongeveer anderhalve maand – dat is net zo lang als een half kwartaal – klimmen we weer in de pen en kijken om naar wat is er zoal gepasseerd is in ons clubje.

Nou da’s niet zo veel natuurlijk. In mijn agenda prijkt één echt optreden waar wij – Bas en ikzelf – niet bij konden zijn. Wat wel scherp in ons geheugen is gegrift is het FEEST van Thea en Bernard daarna op 23 november in Nieuwerkerk in “Leefgoed De Olifant”.

Intussen hebben we al wat geoefend voor de ViswijvenThuisDag (VTD), inclusief de ‘minimusical’, en…. voor ons kerstetentje!!! Want dat wordt wat, hoor.

Met ons combootje gaan de avond muzikaal opleuken, en dit keer niet zoals gebruikelijk met het zogenaamde lallen, maar met een serieus programmaatje van oude nummers, zoals daar zijn: “Het reisje van mijn leven”. (Schootemeyer’s succesnummer met de Holland Amerika Lijn. Met tekst van Willem Blonk) Best moeilijk, en  “Op reis” (een echte beproeving voor de linkerbashand) en nog een paar andere listige oudjes.

Aan het eind van elke oefenavond houden we de gebruikelijke nazit bij de bar, en filosoferen dan over van alles en nog wat, natuurlijk ook over het kerstetentje, en over allerlei andere zaken, muzikale en onmuzikale.

‘Wat we moeten aantrekken, die avond?’

‘Is er kledingvoorschrift? Nee hoor, gewoon gezellig, We gaan gewoon een beetje lol maken.’

Deze nazit begon met het naderende afscheid van Thea en haar knalgezellige feest in “De Olifant” en over wat we zoal aan lekkers gegeten hadden.

‘En wat hebben jullie uitgekozen voor het kerstmenu?’ was de te verwachten vraag. Nou, de een dit, de ander dat natuurlijk. Ikzelf had gekozen voor eendenborst. De anderen kenden dat gerecht niet zo, en vroegen zich af hoe dat smaakt….

‘Nou, als kipfilet, maar dan anders’, probeerde ik.

‘ Nee, sterker, offuuuh, wilder’, opperde de ander.

‘Over kip gesproken, jij had toch een hele kudde jonge kippen, zei je laatst?’

‘Ja, ja, dat waren toen kuikens, maar die worden groot, weet je.

‘En die heb je niet meer?’

‘Nee, die zijn opgegeten door de buurhond, hoewel die eigenlijk altijd alleen vegetarisch en biologisch hondenvoer krijgt.’

‘Wat een plurk, zo’n vega hond, en nou, een bitterballetje?’

‘Lekker, maar voor de Kerst? Spinazie en dat dan een beetje aanmaken met azijn’.

‘Nee, hoor voor mij geen azijn, ik ben een zuurpruim, die niet tegen zuur kan’.

‘Maar uhh, spinazie zei je, daar hoort wel iets bij, toch, je hebt toch nog wel een duif of zo die rijp is voor de slacht?’

‘Natuurlijk, maar het probleem is alleen dat niemand zo’n lief duifje wil slachten, offuuh, ja toch wel, de buurman, natuurlijk. Die heeft iets slagerigs, geloof ik’.

‘Nou, dit wordt niks hoor, dit gesprek, wat trekken we aan bij het etentje, want daar hebben we het nog niet over gehad, toch?’

‘Ik heb nog een lolbroek in de kast hangen en ook nog een grapjas.’

En zo sleepte dit vruchtbare gesprek zich voort tot iedereen vond dat het sluitingstijd was geworden.

Ik ook, en dus…., tot zover 2019, en dan sluit ik nu het jaar af met de beste wensen voor alle viswijfjes, donateurs, en iedereen die dit leest

veel geluk en goede gezondheid in 2020.

 

Wimmes,23 dec 2019

ComboBasPraat 2

ComboBasPraat2

Hieronder volgt de tweede bijdrage van Wim en Bas.

Geniet ervan!!

 

Op naar de herfst.  Sinds ons laatste praatje is de komkommertijd pas goed begonnen. Schoolvakanties, prachtig tot gloepend heet zomerweer, en toch zijn er intussen wat besluiten gevallen.

Een heel belangrijke is het laten vervallen van ons shantyfestival “Zingen aan de Rotte”, omdat er te weinig koren zich gemeld hadden voor deelname. Jammer, hopelijk kan deze traditie volgend jaar weer opgevat worden, want – dat wist u niet – Bas en ik zijn dol op tradities.

Belangrijk nieuws was, dat de datum voor onze ViswijvenThuisDag (VTD) werd vastgesteld op 8 maart 2020, let op ACHT MAART TWINTIGTWINTIG. (Even wennen, hè? Je denkt, na tweeduizendnegentien komt tweeduizendtwintig, maar nee, je schijnt twintigtwintig te moeten zeggen net zoals het in de vorige eeuw gebruikelijk was, negentientien, negentientwintig, enzovoorts)

Nog even – heel Nederlands – over het weer. De eerste repetitie van Sootjevisch na de zomervakantie was op 28 augustus in Dorpshuis Swanla, waar de vakantietijd was benut voor wat bouwkundige verbeteringen, waaronder de airconditioning.

Omdat het buiten nog steeds lekker warm was kwamen de viswijffies allemaal in luchtige kleding op de repetitie. En wat was het geval? De airco werkte en stond afgesteld op BRRRRR.  “ Koud hè? “

Op deze avond zou er bijgepraat worden over de stand van de “musical”, maar er was ook nog vakantie, dus vele afwezigen.

Madeleine, onze dirigente, heeft dit alles ook niet meegemaakt, die was nog met vakantie, en zou daarna trouwens nog wel even wegblijven, tot na … hieperdepiep!! .. Zoon Bram ter wereld kwam. (en dat rijmt)

Er waren er niet veel. Optredens, bedoel ik, maar de laatste, de kaasmarkt en de cruise-optredens hadden een behóórlijk hoog leukgehalte. Het allerlaatste cruise-optreden voor de “Explorer of the Sea” was wel héél apart. Er was (om elf uur) namelijk geen schip. Dat had vertraging – kan gebeuren – en kwam pas tegen twaalf uur voor de kant, en toen – na nog een laatste liedje – moest ons relatief kleine koortje inpakken, want degenen die wel meegegaan waren hadden zo hun eigen afspraken voor die dag. Vanaf een uur of elf hebben we tot groot genoegen van standhouders, stewards, en nog wat geüniformeerden, maar voor het overige een lege hal, toch nog een gezellige performance gegeven. Heel apart, zoals gezegd, want de aankomst/vertrekhal van de Cruiseterminal is een heel unieke heb ik me laten vertellen, want hij bestaat eigenlijk uit 3 afzonderlijke gigantische ruimtes, waarin de akoestiek van ons onversterkte koortje en combootje toch uitstekend klonk; zelfs beter dat van andere shantykoren, die met groot materieel aanrukten en daarmee een brij aan herrie veroorzaakten, zo zei men alom.

Een ander bijzonder  “ optreden “  was het verassings-optreden in het donker in ca. 6 m2 tuin in Waddinxveen voor Roel, onze 60-jarige “ knoppenman “ .

Zelf heb ik in de paar weken die we met vakantie in Drenthe verbleven en ook wel thuis aan de schetsontwerpen voor de  “ musical “  gewerkt en per e-mail gedistribueerd naar wat ik het “musicalforum” van meedenkers heb genoemd. Omdat deze laatsten – allen met vakantie –  pas begin oktober weer present waren was 16 oktober  de eerste repetitieavond waarop we met de ontwerpen aan de slag konden, en laat nu net Madeleine die avond zich niet goed voelen. Onze regisseuse – Anne Sytsema, heeft – samen met Hans Sytsema, haar man en onze tekstschrijver/adviseur – het koor op voortreffelijke wijze bijgepraat en zodoende een uiterst nuttige en gezellige eerste repetitie van de

“ musical “  verzorgd.

Hoe vindt u onze nieuwe website, overigens?  De sootjevischers zij er nog niet overdreven enthousiast over,  Onwennigheid, kinderziektes en dat soort zaken zijn er nog, en die gaan opgelost worden. Toch? Houd moed.

En zo zijn we in de herfst beland. Voorlopig geen optredens op de agenda… dan maar hard werken aan de VTD. Weet u het nog? 8 maart 2020!! U hoort nog van ons.

 

 

 

 

 

 

Uit het leven van het viswijvenkoor (ComboBasPraat 1)

Nee, lieve lezers, dit is geen herleving van de praatjes met mijn alter ego (Bas) zoals ze destijds verschenen in de “Visueels” onder het kopje “Hallo Bas”. Nee, ditmaal heeft “Wimmes” beloofd vanuit “Studio Wimmes” met enige regelmaat verslag te doen van het wel en wee van ons viswijvenkoor “SOOTJEVISCH” en het combo.

De doelgroep is een ieder die als lid of donateur of anderszins betrokken is bij Sootjevisch, lekker ruim dus.

Dit is het eerste schrijfseltje en…het is komkommertijd. Nou, iedereen weet natuurlijk, dat er in de komkommertijd niets gebeurt en er dus niets te verslaan valt.

Ziezo, dat is een leuk begin, toch?

Nee, hoor, ik verzin wel wat. Persoonlijk ben ik nog maar een paar maanden weer vol op (nou ja), in ieder geval van harte actief met het combo aan het brommen. Met onze dirigente Madeleine waait er een frisse wind op de repetities en oefenen we combo-gewijs na tienen vaak nog even op de moeilijker passages in de veelal nieuwe muziek. Madeleine speelt dan meestal mee op fluit en dan klinkt het combo zóóóó mooi.

Zo af en toe doen we ook nog wel eens een extra repetitie onder leiding van zoonlief Martien van Oostrom – de componist van de meeste nieuwe liedjes – zodat we de nummers kunnen uitvoeren zoals de componist het heeft bedoeld. Op onze eerstvolgende ViswijvenThuisdag hopen wij enkele van die nieuwe liedjes ten gehore te kunnen brengen. Bijvoorbeeld: Door de maag; Nooit nee nooit; Allermooiste en Mijn voeten.

Op de laatste ViswijvenThuisdag hebben wij al met veel succes een viertal door – Madeleine bewerkte – liedjes uit “De Jantjes” gebracht. Vanwege dat succes hebben we vaak een of meerdere van deze “Jantjesliedjes” in ons repertoire opgenomen, en zo ook buiten Zevenhuizen daarmee gescoord. Overigens blijkt het in de praktijk, dat de hoeveelheid aan repertoire soms in het koor voor kleine probleempjes zorgt, maar desondanks blijkt het telkens toch weer te lukken. En ja, ook het “oude” repertoire moet bijgehouden worden en “fris” blijven.

Weet je wat ik ook nog even moet vertellen?

Na een bezoek aan de musical “Alleen op de wereld”, onlangs in Swanla uitgevoerd door “Turf”, ontstond de gedachte om voor onze ViswijvenThuisdag in 2020 ook eens een theaterstuk te proberen.

Met ruimhartig gevoel voor (teveel) overdrijving heb ik mezelf aangeboden om deze kar te trekken en meteen het theaterstuk maar “musical” genoemd. Er is nu een werkgroepje gevormd, dat met veel enthousiasme in ons stoffige verleden is gedoken om daar allerlei merkwaardige belevenissen en anekdotes op te vissen om uit te werken. Dat is lachen, hoor!

Hiermee gaan we binnenkort verder en zullen trachten middels zelfgemaakte sketches en bijpassende muziek een beeld te schetsen van wat onze vereniging de laatste decennia zoal heeft meegemaakt. Het is de bedoeling dat we eind september 2019 het stuk in hoofdlijnen op papier hebben staan.

Dat we intussen een vernieuwde website hebben zal inmiddels wel algemeen bekend zijn. Op deze website zijn onze speellijsten (agenda’s) terug te vinden.

Het is te begrijpen, dat optredens succesvol kunnen zijn en soms ook minder succesvol zijn. Tot de meest succesvolle behoren de optredens voor “toeristen”, of althans toeristisch publiek, zoals daar zijn: Optredens bij aankomende of vertrekkende cruiseschepen vanaf de cruiseterminal in Rotterdam; of op de donderdagse kaasmarkt in Gouda. Dit gezegd hebbende moet ik gelijk wijzen op het feit dat een optreden in een verzorgingshuis niet altijd spectaculair is, maar heel vaak erg veel voldoening geeft. De braderieën en festivals hebben altijd wel iets aparts en bijzonders.

Graag tot de volgende keer!

Wimmes 6 augustus 2019

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Spandoek

Hierboven ons spandoek met de tekst van het refrein van het lied

 ” Z E V E N H U I Z E N ” 


De muziek is geschreven door Martien van Oostrom, arrangement van Willem Blonk en de tekst geschreven door Femke Reuvers.